Terug naar gedichten

Daar zag ik jou staan

Opeens toen zag ik jou staan
Op dat moment keek ook jij mij aan
Wij keken in elkaars ogen
En werden alswaren naar elkaar toe gezogen
Mijn hart begon een paar slagen sneller te slaan
Toen jij steeds dichter bij mij kwam staan
Vanaf dat moment telde niets meer om ons heen
Op deze wereld .... waren wij alleen.

Zonder woorden wisten we alles te zeggen
en hoefde elkaar niets uit te leggen
Ik weet nog hoe je handen me streelde en je mond me kust
Alleen bij jou kwam ik tot rust
Eindelijk had ik de man gevonden van mij dromen
Waarom moest hier nu een eind aan komen

Nooit zal ik weer in je armen zijn,
Hoe overleef ik nu toch deze pijn
Je zegt nooit meer je bent voor mij de mooiste vrouw,
en nooit meer "IK HOU VAN JOU"

Jou heb ik een bijzonder plekje in mijn hart gegeven
En dat geeft mij ook de kracht om verder te leven.

Moppie

05-08-2001

Moppie

Geregistreerd op:
20 februari 2002

Beoordeling

Leden (0):

5.3

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.