Terug naar gedichten
Éen dag uit een mensenleven
“Eén
Eén dag uit een mensen leven,
één dag zomaar op de proef,
niet van gisteren en ook niet van heden,
het is die dag toen ‘k mijn hart begroef.
De dag begint in de ochtendgloren
en het eindigt weer elke nacht.
Overdag dan moet je leven
en ’s nachts slaap je als het mag.
Soms zijn dagen hartveroverend,
zonneschijn en dolle pret.
Maar er zijn ook van die dagen,
die je het liefste de deur uit zet.
Op die dag uit mijn mensen leven,
alwaar ik toen mijn hart begroef,
had ik eigenlijk alles verloren,
het leven zo dacht ik stelt mij op de proef.
Maar het was niet alleen het leven,
al mijn vertrouwen was naar de maan,
omdat “de mensen”, werkelijk slecht
ermee aan de haal zijn gegaan.
Nu ben ik weer “ik”geworden
en heb mezelf verrijkt.
De zin in dit mensenleven,
is dat je steeds verder kijkt.