Terug naar gedichten

Bang

Als ik eindelijk het lef heb om je te bellen.
Kan ik wel uren vol praten met jou.
Gewoon luisteren naar je stem.
Geeft mij een warm gevoel van binnen.
Dan wil ik eigenlijk nooit meer de verbinding verbreken.
Waarom heb ik niet eerder nagedacht over wat ik kon verliezen.
Eigenlijk was ik zo bang om je te verliezen dat ik je al bij me weg heb geschopt.
Was zo bang gekwetst te worden.
Daarom deed ik het bij jou.
Zodat je de kans niet had om mij te kwetsen.

Mavina

15-01-2007

mavina

Geregistreerd op:
15 januari 2007

Beoordeling

Leden (4):

5.0

Stemmen

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden

Reageren op dit gedicht

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden