Terug naar gedichten

Hoe dichter de woorden

Op de torso waar de dichter slaapt
zijn ongeschoren kin zich afzet
van alle vergeten afgeronde momenten
in een monument geplaatst
over de scherven van het glas
dat langzaam schraapt
naar de wandelgangen,-
de gedachtenvoer
een doos met inhoud, dat zich langzaam vult
zonder applaus zich stilt
woorden die eenieder verbaast
dwars door de verlichte gang
dat altijd moederlijk aanwezig blijft
een getrokken wapen, de pen in opzwelling
het koude ijzer dat zich ontblood
dagen verwisseld in weekende wonden
het vloeiende water dat de dichter beschrijft
het gipsen beeld dat hem toujours belaagd
altijd getuige van de ontbering, de groei
de gedachte dat de verbeelding vervangd
kleuren van binnenuit onthuld
leven dat toegangkelijkheid vraagt
naar nuchtere beelden van poezie
naar een fragment van verkennen
het beminnen van geduld,..

Mauriceb

30-12-2002

mauriceb

Geregistreerd op:
27 november 2002

Beoordeling

Leden (0):

6.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.