Terug naar gedichten

Onze Rok

De bas van de driftig dreunende drum slaat diepe gaten
In de melancholische rust van het vredige huis.
Onbewust, gehypnotiseerd op zoek naar ritmische maten
Op muziekwolken van klankenrijkdommen, voel ik me thuis.

De klaar klinkende klanken dijden me er uit.
Tonen van aan de horizon stromen door de zwoele lucht.
In vergetelheid verlangen ademt de dralende zon de nacht uit.
Verdronken in een helder kristallen glas, de laatste zucht.

Matthias Dhont

17-10-2004

Matthias Dhont

Geregistreerd op:
17 oktober 2004

Beoordeling

Leden (3):

5.3

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.