Terug naar gedichten

Hiems noctalis

Het witte winterlandschap doorkruist het zwarte pad,
Heldere melancholische nacht verbergt de tronken,
Die in de weerspiegeling van avond zijn verdronken,
Alles wordt ijs, en verleidelijk glad.

Vervroren dauw op het kale ma?sveld,
Krakend onder een stevige voet
Verdwijnt het geheel zonder geweld,
Als nooit geweest, een nieuwe winterdag zijn intreden doet.

Omdat ik heb gekozen voor de semi-coma,
Van de verdovende pil,
Dijden mijn gedachten weg.

De koude hand van oma,
En alles viel weer stil,
Slechts de sneeuw op de heg.

Matthias Dhont

03-12-2004

Matthias Dhont

Geregistreerd op:
17 oktober 2004

Beoordeling

Leden (1):

6.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.