Terug naar gedichten
Moeder
Ik zit op een duin
de warme zon in mijn gezicht
een zachte bries door mijn haren
de zee lijkt wel verlicht.
Het zand wit en zacht
de lucht heel mooi blauw
lammetjes worden geboren
alles waar ik zo veel van hou.
En denk, de duinen zijn uw armen
uw liefde, de warmte van de zon
het briesje uw streling
uw moederlicht is mijn heling.
Uw zachtheid net als het zand
als het nodig is
klaart u de lucht
en neemt mij bij de hand.
U loodst mij altijd door het leven
net als het schaap en zijn lam
en daarbij bent u niet alleen
mijn Moeder gebleven
maar, ook mijn beste vriendin
geworden hoor Mam.