Terug naar gedichten

Reddeloos Verloren

Reddeloos verloren dobber ik op zee
Een grote donkere massa
Onrustige golven breken bijna mijn vlot
Nergens land te bekennen
Ik sta er alleen voor
Weer een golf, mijn vlot breekt
Een gil, maar geen gil
De lucht blijft stil, geen geluid
Geen mens te bekennen
Moeizaam blijf ik boven water
Het is zo verleidelijk om niet meer te vechten
Kopje onder te gaan
Wanneer ik denk land te zien
Begin ik te zwemmen
Sneller, steeds sneller
Sta ik op het land, brokkelt het langzaam onder me af
Weer de zee
De golven komen terug
Verzwelgen mijn lichaam
Ik geef toe
Kopje onder en de strijd is gestreden

Malaika

26-09-2006

malaika

Geregistreerd op:
24 september 2006

Beoordeling

Leden (3):

4.7

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.