Terug naar gedichten

Er is geen wij meer

Wij lopen langs de zee
Alleen wij met z?n twee
Ik kijk in je ogen
De tijd is voorbij gevolgen
We lopen weer terug
We lopen niet te vlug
De lucht is zo donker blauw
Hij fluistert in mijn oor: ik zie je weer gauw
Hij loopt weg, halve wegen de straat blijft hij staan
Ik roep zijn naam
Hij reageert niet
Het lijkt net of hij me niet meer ziet
Hij loopt langs de bomen
Voel een traan opkomen
Wat heb ik gedaan?
Ik kijk naar de maan
De tranen lopen langs mijn wang
Eigenlijk ben ik best wel bang
Bang dat er nooit een wij is bestaan?
Ik kijk naar het bordje van de laan
De laan van mijn angsten
Deze laan is 1 van de langste
Hier woont hij
Is er eigenlijk wel een wij?
Ik weet het niet meer
Alles doet zeer
Ik loop langzaam naar huis
Op de straten is het zo stil als een muis
Me hart is nu een deel
Ik dacht hij maakt hem altijd weer heel
Ook al is het nu uit
Ik zeg het luid
Ik zal je nooit vergeten
Je moet het weten
hij was de enige voor mij
Ook al heeft hij een andere meisje aan je zij

Loverulezz

07-04-2004

loverulezz

Geregistreerd op:
07 april 2004

Beoordeling

Leden (0):

5.3

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.