Terug naar gedichten

Ogen vol angst

Mijn ogen zijn vol angst,
ik wil het niemand zeggen
ook al kan iedereen het zien.

Mijn ogen zijn vol angst,
angst voor wat je met me gaat doen,
angst voor wat ik heb gedaan.

Mijn ogen vol angst,
maar straks misschien weer vol haat.
Als dat dan nog bestaat.
Als er dan nog wel een leven bestaat,
een leven zin die angst
zonder dat je mij achtervolgt,
zonder dat je me slaat.

Mijn ogen zijn vol angst,
maar ik durf het tegen niemand zeggen...

Lost Angel

23-12-2006

Lost Angel

Geregistreerd op:
09 december 2006

Beoordeling

Leden (5):

7.2

Stemmen

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden

Reageren op dit gedicht

D
Bezoeker
Uit: -

Gepost door D op 02 September 2007, 13:05

Heel mooi gedicht! Ik heb jouw gedicht gebruikt om er zelf weer een ander gedicht van te maken.

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden