Terug naar gedichten

Verloren in woede

elke nacht had ik wel een mooi droom
soms ging ie snel,dan wat sloom.
maar toch,keer op keer
kwamen alle dromen weer!
elke dag had ik gedachten
die je van mij nooit zou verwachten.
keer op keer waren ze geweldig
maar dan werdwenen ze trug,vlug.
elke midag weer
deed m'n hart zo zeer,en te keer!
het zag jou weer staan
en kon de liefde niet weerstaan.
altijd de zelfde dingen
die me telkens deden zingen.
tot op de dag van vandaag
was het zonder geklaag.
want dit was de dag waar m'n drome vervaren
hoewel ik dit niet kan verklaren
weet ik wel wat er scheelt
je haat,en minnacht mij
nooit worden wij,een wij.
ik verklaarde je m'n liefde voor jou
je wist toen dat ik van je hou!
maar je bleef maar schelden
bleef maar op de slag-velden
al wist je dat ik van je hield
maar je had er geen aandacht voor,
en ging maar door.
maar weet je niet
zie je het niet?
dat je iemand heel hard pijn doet
weet je wel hoe het voeld?
ik ben woest op jou!
je wist dat ik van jou!
maar nie je liet me liever staan,
en m'n leven langzaam vergaan!
het kon je nix schelen
ik kon je alleen maar vervelen!
maar ooit zul je dit zien,
en dan weet je dat je mij niet verdiend!
eiglijk zou ik je moeten haten
maar je schoonheid wil me niet verlaten.
maar toch voel ik woede voor jou
omdat je me laat staan in de kou!
je moet weten dat ik veel om je gaf
en dat ik je verdomd graar zag!

Little_pink

02-07-2004

little_pink

Geregistreerd op:
15 mei 2004

Beoordeling

Leden (0):

4.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.