Terug naar gedichten

In verwondering

Je leeft je leven in liefde en harmonie
Zo af en toe wat tegenslagen
Het gaat ons niet altijd voor de wind
Wel onze liefde die ons bindt.

In verwondering
Blik ik terug op de afgelopen maanden
De schrik van het onvermijdelijke overvalt me
als een dief in de nacht

Dan dringt het volledig tot me door
De wanhoop neemt bezit van mij
En aanvaard ik in mijn stilte
De amputatie die nog komen moet

Ik ben niet meer wie ik ben
Ik trek me in mijn stilte terug
Mijn Lief's armen om me heen
Vol liefde en harmonie.

Lique

17-08-2009

Lique

Geregistreerd op:
17 augustus 2009

Beoordeling

Leden (3):

6.7

Stemmen

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden

Reageren op dit gedicht

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden