Terug naar gedichten

Het Nu!

Gehuld in de nevelen van een winterse ochtend,
geborgen in een rustig gevoel van eenzame stilte,
sta ik onbeweeglijk.
Weet niet wat voor me ligt,
vergeet wat achter me was.
Alleen de harde grond onder mijn voeten
en de ijzige lucht die mijn longen binnendringt,
doet me herinneren wie ik ben, waar ik sta...

Lili

13-10-2007

Lili

Geregistreerd op:
18 januari 2006

Uit: België

Beoordeling

Leden (3):

8.7

Stemmen

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden

Reageren op dit gedicht

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden