Terug naar gedichten

De trein

Ooit stapte ik in een trein en kende de bestemming niet
Met een koffer vol dromen, maar ook zoveel verdriet..
Op de rail, in sneltreinvaart raakte ik innerlijk verscheurd
Flitsen van Licht, ook door duisternis meegesleurd.

Tal van momenten voelde ik me nergens meer thuis..
Maar ik wist innerlijk: deze trein brengt me naar Huis
Nog vaak werd ik op het verkeerde spoor gebracht
Misge?nterpreteerde woorden, omgekeerd gedacht ..

Mijn koffer bleek overvol met herinneringen
Die probeerden zich aan me op te dringen
Op tussenstations mocht ik steeds bagage achterlaten
Al voelde ik me ondanks dat nog eenzaam en verlaten

Gelukkig bleek ik niet alleen in deze trein
Warme, lieve mensen deelden innerlijk ook mijn pijn
Als ik onzeker weer eens vroeg naar deze bestemming
Keken ze me langdurig aan, en verdween het voelen van beklemming

Dan besloot ik maar door te reizen, Samen en alleen
Langzaam werd het lichter om me heen.
Liet steeds meer achter me, werd vrijer, ervaarde hernieuwde zekerheid
Enkel in deze trein mag ik kinderlijk dankbaar terug naar God's Eeuwigheid.

Liberty

28-12-2002

Liberty

Geregistreerd op:
20 februari 2002

Beoordeling

Leden (0):

6.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.