Terug naar gedichten

De oude man

Grijze haren als scherm tegen schaam
strak achterover gekamt
Als in zijn wilde lente vol kracht
fietst de man, stuwt en stampt
Zijn glazen trots wil niet dat hij wacht
in leegheid valt zijn raam

Moeizaam vaart zijn ervaren vloot
naar het eeuwige einde van het pad
ver van de jonge, onbewuste stad
in voldoening besluipt hem de dood

Leon Zavi

03-02-2006

Leon Zavi

Geregistreerd op:
02 februari 2006

Beoordeling

Leden (4):

5.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.