Terug naar gedichten
Van niets naar alles naar niets
toen ik je nog niet kende was ik niets
ik zag je sierlijk rijden alleen met je fiets
vanaf dat moment wist ik zeker
van mij verdien je een beker
een beker van mijn eerste liefdesgevoel
voor jou ging ik daar een 3m-diepe modderpoel
we kenden elkaar van in het lager
dan al was je mooi sierlijk mijn drager
na 2jaar komen we elkaar tegen
ik ging met je mee naar buiten in de regen
ik hield je warm en droog
dan dacht ik dat het aan mij loog
alles was je dan voor mij
alsof een bloem met zen eerste bij
we hebben elkaar liefde gegeven
we stonden naast elkaar te beven
maar na een kleine 2 jaar
was de liefde een minder gebaar
ik verliet je en lietalleen
maar al de fouten vlogen om me geen
ik zag je wegrijden met je fiets
vanaf toen was ik maar weer niets