Terug naar gedichten

Yesterday

Gisteren was alles nog zo perfect.
Ik kon het mij niet voorstellen, een leven zonder jou.
Maar toch zag ik het al een lange tijd aankomen,
We groeiden uit elkaar, waren te verschillend & hadden alle twee ons verleden.
Elk een totaal verschillende verleden, die we gewoon niet kunnen vergeten.
We leefden van elkaar & van de liefde.
Ik zit hier nu met je foto die helemaal nat van de tranen is in mijn handen.
We kunnen niet zonder elkaar: maar jij fluisterde mij: ‘Het is beter zo’.
& verliet mij.
Ik heb je nooit meer gezien.
Maar ik weet nu al er staan mij nog veel ellendige jaren te wachten,
Ik heb niets meer: geen vrienden, geen thuis, & geen liefde meer, geen aanrakingen, geen lieve berichtjes, geen knuffels, .. .
Maar jou vergeet ik nooit!
& ik vraag mij zo stilletjes af: ‘Kom het ooit nog goed?’

Julieee

15-09-2009

Julieee

Geregistreerd op:
15 september 2009

Beoordeling

Leden (4):

6.0

Stemmen

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden

Reageren op dit gedicht

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden