Terug naar gedichten
De Exodus
Hier staan wij alle verzameld
Bij elkaar geraapt en stuk gemaakt
Met een blik gericht op oneindigheid
De poort naar ons gaat nooit meer open
Het is voor de uit elkaar gevallen ziel gesloten
We waren hard en onwelwillend
En kwamen met een stormram der vergeving
Zelfs bij jou niet binnen
Gangen zijn verlaten
De exodus begonnen
Er is geen reden om te blijven
Er is geen reden meer voor later
Over zijn de tijden
Van de hel terug naar de hemel
Ik bleef proberen,eren en geven
Maar ik kom nooit meer bij zeven
Uitgeput,verslagen zag ik dat je niet meer gaf
Je lacht,je straalt je stak zonder maar
Wij stierven jong en je danste op ons graf
