diepe tranen
altijd stil en versluierd
nooit uitbundig
slechts weemoedig introvert
ingetogen opwellend
in een enkel spoor omlaag
weglopend op de wang
onwillig de kin verlatend
geborgen in de hand
die de ogen wist
Jagradra
Geregistreerd op:
05 december 2006
| Leden (5): |
|
6.4 |
Sylvia
Geregistreerd op:
06 december 2006
Hey, toen ik het gedicht las kon ik mezelf er echt in vinden. Het is echt mooi opgesteld. Je deed me echt ontroeren en ik denk dat dat de bedoeling is bij een gedicht dat je kan meevoelen met wat die persoon voelt.
Amanda Visch
Geregistreerd op:
01 november 2006
Ja ook weer van deze onder de indruk. Amanda