Terug naar gedichten

Door de natuur abrupt verbroken

Als meisje heb je nooit bestaan,
Alleen ik.........Ik weet je naam,
Het leven werd jou niet gegeven,
Je bent langzaam van mij weggedreven,
Ik heb je nooit gevoeld, alleen gezien,
Je was heel erg klein, en bovendien,
Heb je er zelf niets van gevoeld,
Zo klein, volmaakt, lief en fijn,
Maar lieve schat voor jou mocht het niet zo zijn,
Je bent zo maar van me afgenomen,
Door de natuur abrubt verbroken,
Het licht mocht jij niet ervaren,
En ik niet de pijn van het baren,
Maar een ander iets deed zich voor,
Je had, bleek later nog een broer,
Jullie waren al die tijd met zijn twee,
Dus draagt hij jou nu met zich mee,
Zodat wij jou nooit zullen vergeten,
Met heel veel liefde............Cyntia Louise.

Jade

12-07-2006

jade

Geregistreerd op:
12 juli 2006

Beoordeling

Leden (3):

5.3

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.