Terug naar gedichten

Mijn langverloren glimlach...

Emily,
Mijn hart weerspiegelt een kleine glimlach
Geluk doordringt mijn duister ziel
De storm heeft haastig mijn lichaam verlaten
Nooit weer, dat ik voor het duister kniel.

Terug van de reis om mezelf te wezen
Verlaat de eenzaamheid mijn hart
Verdriet, verslagen door jouw goedheid
Dankzij jou, is mijn leven niet meer zwart.

Opnieuw begonnen aan het leven
Het leven, zonder eenzaamheid
Jij hebt me mijn geluk gegeven
Die vriendschap, raak ik nooit meer kwijt.

Iris

20-10-2006

Iris

Geregistreerd op:
11 oktober 2006

Beoordeling

Leden (4):

7.5

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.