Terug naar gedichten

Mijn eigen hemel

Tiquia,
Ik dacht dat alles was verloren
Mijn hart vervloekt, mijn ziel diep zwart
De zee van tranen overstroomde
Maar toen kwam jij, je schonk me je hart

Je was de sleutel naar een glimlach
Je vulde mijn hart met geluk en pracht
Je wees me de weg naar mijn eigen hemel
Je maakte een eind, aan de eenzame nacht

De zwarte waas was uitgestorven
Ik bloeide op in alle vaart
Jouw goedheid hielp me terug naar boven
Je bent een vriendin… In mijn hart bewaard.

Iris

11-10-2006

Iris

Geregistreerd op:
11 oktober 2006

Beoordeling

Leden (6):

6.7

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.