Terug naar gedichten

Veel te lange tocht

Lopen,
nooit stoppen…

Is er een plaats,
waar ik kan rusten.
Voor heel even,
mijn kostbare tijd verkwisten.

Zijn er mensen,
die me zullen opvangen.
Die me zullen aanbidden,
of nemen ze me gevangen.

Kunnen mijn benen,
die lange weg wel aan.
Zal ik mentaal,
ook niet te ver gaan.

Ik wil lopen,
om nooit meer te stoppen.
Lopen naar een plek,
ver boven de hoogste toppen.

Bestaat die plek,
verborgen en gezocht.
Een plek voor mij alleen,
als een einde van mijn al veel te lange tocht.

Ikke__

15-01-2007

Ikke__

Geregistreerd op:
14 juni 2006

Beoordeling

Leden (5):

6.4

Stemmen

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden

Reageren op dit gedicht

Sylvia Geregistreerd op:
06 december 2006

Gepost door Sylvia op 17 February 2007, 10:15

En die plek voor jou alleen lieferd bestaat nog altijd...

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden