Terug naar gedichten
Nooit of te nimmer vergaan.
Als ik er niet meer ben,
en ik niemand van jullie meer ken.
Weet dan dat ik altijd blijf bestaan,
want mijn woorden zullen nooit vergaan.
Mensen zullen altijd kunnen lezen,
wie of wat ik kon vergeven.
Iedereen zal weten hoe ik denk,
ze zullen weten wat ik wenk.
Heel mijn gedachten zullen bloot staan,
nooit zal ik volledig vergaan.
De dood bestaat voor mij niet helemaal,
mijn woorden blijven altijd in deze levenszaal.
Neem vrede met mijn onsterfelijkheid,
want ik zal geen kwaad nemen met jouw koppigheid.
Je kan me nooit vergeten,
dat is iets wat iedereen moet weten.
Ik blijf voor eeuwig bestaan,
en samen met jou,
zullen wij nooit of te nimmer vergaan...