Terug naar gedichten
Niet mezelf
Mezelf zijn gaat niet,
ik heb iemand ontwikkeld die bestaat uit leugens en verdriet.
Ik ben mezelf al lang niet meer,
ook al zeg ik van wel keer op keer.
Door jou zag ik even het licht,
even lag de ware ik te blinken op mijn gezicht.
Jij was mijn held,
eentje die vocht zonder geweld.
Je hebt me gered,
daar had ik al eerder om gewed.
Toch hou ik nogsteeds van je,
maar ik vernielde je.
Ik moet weg uit deze persoon,
dat weet ik gewoon.
Ik moet opnieuw beginnen,
zonder leugens om een leven te winnen.
Geef je mij die kans,
ik zal wel in mijn eentje de puzzel van mezelf rijgen aan mijn lans.
Maar zal er iemand zijn,
die deze nieuwe ik wil zien zonder pijn.
Zal iemand me nog willen,
of zullen ze me allemaal killen…