Terug naar gedichten

Leven voor verdriet

Tranen glijden over mijn wangen,
waar is nu dat verlangen.
Ik dacht dat je van me hield,
of is het net dat dat me nu bezield.
Is het liefde die me tot dit drijft,
is het liefde die me de put in wrijft.
Het zal nooit jouw hand zijn,
die me red van deze pijn.
Ik leefde voor jou,
voor alles wat ik wou.
Nu jij me verliet,
leef ik enkel nog voor mijn verdriet.

Ikke__

06-01-2007

Ikke__

Geregistreerd op:
14 juni 2006

Beoordeling

Leden (3):

7.3

Stemmen

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden

Reageren op dit gedicht

Jorge
Bezoeker
Uit: xMKqPMvwOKYZPX

Gepost door Jorge op 24 February 2012, 07:28

de mkjseliakkte manier om je niet akkoord met vuilbaksnuffelen uit te dragen is: zorgen dat jij geen eten weggooit in he vuilbakHet leven is zo simpelDe laatste blogpost van Sigrid was

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden