Terug naar gedichten

Laat me niet alleen!

Zie je dan niet,
hoeveel tranen ik ween.
Zie je mijn verdriet,
voor jou en jou alleen.

Tranen over mijn wangen,
vallend op de grond,
Je kent mijn verlangen,
waar ik aan denk laat op de avond.

Je weet wat ik wil,
maar je wilt het me niet geven,
ik weet dit is geen gril,
ik wou gewoon kunnen zweven.

Zweven in jouw armen,
met jou naar de hoogste toppen.
Ik wil je kunnen omarmen,
en nooit meer stoppen.

Maar dat gebeurde toch,
je stopte en liet me alleen.
Binnenin mij woedt nu een oorlog,
vol gegil en geween.

Laat me niet alleen!
Neem me op nog voor ik ween!

Ikke__

10-01-2007

Ikke__

Geregistreerd op:
14 juni 2006

Beoordeling

Leden (5):

6.8

Stemmen

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden

Reageren op dit gedicht

Ikke__ Geregistreerd op:
14 juni 2006

Gepost door Ikke__ op 14 January 2007, 10:36

Dankje!

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden