Terug naar gedichten
Hopen
Zal het je iets kunnen schelen,
als ik voor je ogen begin te wenen.
Zal je me troosten,
of neem je de benen.
Loop je weg van je problemen,
zoals je zovaak deed.
Zal je me begrijpen,
of wil je enkel dat ik je vergeet.
Ik wil weten,
wat je voelt,
Jij moet weten,
hoe spijt mijn leven omwoeld.
Ik moet je stem horen,
maar ik kan niet met je spreken,
Ik zal barsten in duizend splinters
want dit gevoel zal me vroeg of laat breken.
Dit gevoel van spijt,
dat voel ik nu al een hele tijd.
Jij blijft me ontlopen,
en ik vul mijn dagen met hopen…