Gepost door Ddie op 10 March 2012, 06:09
Ben ik weer even, ik was nog wat slierten over het net en daar heb ik een hele leuke avdtreentie gevonden! Meteen even de hulptroepen ingeschakeld voor een mooi woordje en wieweet watvoor contacten. Weet je, hoe angstig ook, dit is ook wel lekker, alles, werkelijk alles is open. @Helena, oi, je was er tussendoor geglipt. Lief je woorden, ja, het was werkelijk zoals ik het tegen Jacob zei, ik dacht eerst ook, niet zeuren, laat maar, je hoeft er niet over te bloggen, zo belangrijk is het niet. Maar, dat is het wel, want dit alles knaagt aan iets dat dieper ligt, mijn eeuwige zoektocht naar erkenning van mijn ouders. Ik ben blij dat ik toch even ben gaan zeuren. En het is fijn om daar een beetje steun bij te krijgen, dankjewel. @Partout, ik vroeg me al af waar je bleef. Je was zo tam. Gelukkig, je hebt je stok gevonden. Ik kan je geruststellen, ik blijf. @Landheha, zo is dat. @K, ja, maar het is een beeldvorming waar je je niet tegen kunt verdedigen, want ieder heeft zijn eigen afwegingen waaraan hij succes meet. Die van mij zijn anders dan van mijn ouders. Dat is op zich niet zo erg, het is alleen niet leuk om in een hoek gedreven te worden alsof je toch ergens gefaald hebt. @Victor, er zijn dagen dat je er makkelijker mee omgaat dan andere dagen, ook dat is bepaald, door hormonen bijvoorbeeld. Ik weet nog de laatste keer dat ik er over schreef; de volgende hormonale crisis met tranen zou in het huis van mijn ouders, in het noodbed dat voor me is opgezet, plaatsvinden. Morgen beter, wedden? @Noud, wat zeg je dat mooi, en je maakt me aan het lachen. Zo waar je woorden. Dankjewel. Dag liefies