Terug naar gedichten
Brokkelend hart
Stukjes brokkelden af,
vallend op mijn graf.
Stukjes van mijn hart,
door en door zwart.
Langzaam zakte het in elkaar,
niemand had bezwaar.
Niemand hield me in leven,
ze lieten me allemaal naar de hemel zweven.
Starend naar mijn ziel,
zagen ze hoe ik weer op aarde neerviel.