Terug naar gedichten

Jij nog steeds...

Nog steeds zit je in mijn hoofd,
hele dag loop ik rond
maar er is niets dat ik zie of hoor
loop rond maar ben half verdoofd.

Ik moet je uit mijn hoofd zetten
het wordt toch niets
en het wordt alleen maar moeilijker
als je blijft hopen op dat 'iets'

Blijf maar aan je denken
kan er bijna niet meer tegen
in de trein op het werk
kan nergens anders aandacht aan schenken.

Mijn verstand zegdt ik niet moet hopen op 'iets'
niet meer denken of dromen
niet hopen dat het misschien nog komt
want ik weet goed dat 'iets' is helemaal niets.

Maar mijn hart zegt dat niet
ik wil zo graag meer
blijf er maar op hopen
maar hoe meer ik hoop, des te groter later het verdriet.

"Probeer hem te vergeten, hoe erg 't me ook spijt.
ga verder met het leven
nu nog pijn en verdriet
maar vertrouw dat gevoel dat slijt"

Ienge

27-10-2002

Ienge

Geregistreerd op:
26 september 2002

Beoordeling

Leden (0):

5.2

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.