Terug naar gedichten

Hondsdolheid

Jouw hondstrouwe ogen kijken mij aan,
Vragend.
Jaren leed glimt dof in de spiegel van de ziel,
Antwoordend.
Wat hebben die vorige baasjes gedaan?

Jouw onzekerheid doet mij twijfelen,
Jouw trouwheid goed,
Jouw wil weifelen,
Jouw inzicht moed.

Kan ik jou geven wat je verlangt?
Ontnemen wat je verlamt?
Ontdekken wat je bevangt?

Ik kan je niet doden, we zijn te intens.
Ontvlucht mijn tucht, veeleisende teef!

Uiteindelijk zie ik je als mens!

Hamar

18-06-2006

Hamar

Geregistreerd op:
17 juni 2006

Uit: Amsterdam

Beoordeling

Leden (5):

4.8

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.