Terug naar gedichten
De troostende man..
Net als ze dacht
Dat alles veranderde
kwam jij weer opdagen,
Net als het goed ging
Niets is minder waar
Maar door jouw veranderde nog meer
Je was lief voor haar
Maar uiteindelijk deed je haar alleen zeer
Ze had het je gezegd
Ze zei wat ze voor je voelde
Vanaf dan werd je nog liever
Maar je maakte het enkel erger
Je gaf haar valse hoop
Ze geloofde in wat je zei
maar nu slaagt ze op de loop
Maakt dat je dan blij?
Ze loopt zo ver ze kan,
Ze heeft energie in overvloed
Uiteindelijk tegengehouden door een man
die zegt dat ze stoppen moet
"hij is het niet waard"
zijn de woorden van die man
Hoe krijg ik hem verklaard
dat het lijkt dat ik niet zonder je kan
Het lijkt of hij wist wat ik dacht
Het lijkt of hij weet wat ik voel
Het lijkt of hij me troost, en naar me lacht
Je weet wel wat ik bedoel.
Hij zegt "als hij je laat wenen,
je kwetst en je laat lopen,
Als hij je hart enkel wou lenen,
Mag je niet op hem hopen"
"Laat hem dan gaan ,
en denk niet aan hem
Blijf hier niet staan
maar stop met dat geren"
Al wat ze doet,
is denken aan zijn woorden,
Ze weet dat ze het moet
En laat haar tranen stromen
Volgens haar is dit de beste manier,
Om hem te laten gaan
De man blijft troostend hier,
En in zijn armen vloeit haar laatste traan.