http://www.gedichtenlog.nl/ nl http://www.gedichtenlog.nl/jacquelien/liefde.html Mon, 09 Feb 2009 00:00:00 +0100 het brengt elende met zich mee, meestal voor alle twee. Dus daar doe ik echt niet meer aan mee. Je moet alles vergeeten, net doen of we nergens van af weeten. Maar dan komt het verdriet, waneer jij je traanen vergiet. Maar ondanks alles Vergeet God niet!!!!

jacquelien ]]> jacquelien http://www.gedichtenlog.nl/no_feelings/opa.html Fri, 30 Jan 2009 00:00:00 +0100 maar wehouden nog altijd even zeer
van jou zoals daarvoor

voor ons maakt het niet uit
zolang je maar elke ochtend fluit
samen met ons in koor

Je neuriede dan altijd je lievelings liedje
als je bij ons aan tafel zat met je rietje
om je cola op te drinken

Het was best grappig om onze opa te zien
met een rietje in zijn hand om niet te morsen misschien?
en dan even pinken.

we lachten ons kapot
soms schrok je je rot
als we je lieten verschieten

maar inplaats van je boos te maken
pakte je ons een voor een terug te grazen
dooreen glas waterover ons tegieten

Mooie tijden,
'k zou jenooit vergeten
maar waarom opa lief,
weet je niet eens meer hoe we heten?

no_feelings ]]> no_feelings http://www.gedichtenlog.nl/no_feelings/de_witte_man.html Sun, 18 Jan 2009 00:00:00 +0100 zo'n10 cm witte kant
'k zak bijna weg
je ziet mijn voetsporen in het "witte zand"

aan de bushalte, op het bankje
staat niemand om je gezelschap te houden
alleen een sneeuwman, nou dankje!
de witte man kan je niet eensvasthouden

kouden Rillingen over mijn hele lijf
de ijzige stilte is ondragelijk
ik tel er vijf
vijf kleine zwarte stipjes, kijk!

de eerste staat voor geluk
de tweede voor het verdriet
de derde over de liefde
de vierde staat voor het kwaad worden
en het vijfde...

Staat voor het leven.

Wat zou het betekenen?
Vroeg ik mij hardop af.
De witte man gaf geen antwoord
een druppel viel van zijn neus af.

no_feelings ]]> no_feelings http://www.gedichtenlog.nl/geertrui5/angstige_herhaling.html Sat, 03 Jan 2009 00:00:00 +0100 Hoe onrust en druk je ratio beheersen,
Hoe angst en terughoudendheid jezelf beklemmen,
Al zo gauw verandert de perceptie, de interpretatie,
Vloeit alles weg,
Naar een plek die niet te situeren valt,
Maar de terugkeer is verzekerd,
Opnieuw, Opnieuw, Opnieuw

geertrui5 ]]> geertrui5 http://www.gedichtenlog.nl/cedes/vragen.html Sat, 03 Jan 2009 00:00:00 +0100 soms mijle lange zinnen
beginsellen van ontwetendheid
drang naar zekerheid,
rust.
misschien een onmisbaar antwoord,
enkel maar te beantwoorden
door 1 bepaald persoon

vragen,
dienen om beantwoord te worden
juist.
gewoon om pijn te stillen,
gewoon om je beter te voelen.
mijn antwoorden zijn er niet,
mijn vragen wel.
aan wie stel ik ze?
...

vragen overleven,
jammer genoeg ook ZONDER antwoord.
ze achtervolgen,
pijnigen,
wekken onzekerheid
en soms schuld.
hopend op een antwoord
nu,
of snel
wacht ik af

CedesJe

Cedes ]]> Cedes http://www.gedichtenlog.nl/oleander/lieve_moon.html Sun, 21 Dec 2008 00:00:00 +0100 met mij gaat het zijn gangetje
weet je wel hoeveel ik jou vertrouw ?
mijn woorden komen in jouw vangnetje

jij ontvangt mijn woorden
antwoord razensvlug
jouw oren die het hoorden
ik denk er regelmatig aan terug

wij zijn inmiddels meer dan penvriendinnen
jij bent, woont, leeft, in mijn hart
we schrijven elkaar honderden zinnen
delen lief en leed, vreugde en smart

we hebben allebei zo onze momenten
een hoop in het leven meegemaakt
ik besteed graag een handvol centen
voor een kadootje, in de hoop dat het je raakt

In jouw enveloppen...een aantal zakjes thee
je weet mij te verrassen met de smaken
drink meestal een kopje of twee
om weer in de juiste stemming te geraken

jouw theesoorten ontspant
veel beter dan een kopje koffie, Echt !
ingeschonken tot aan de rand
het smaakt verrukkelijk, zo dat is gezegd

je brieven lees ik altijd aandachtig
wat je ook schrijft...
soms wat omslachtig...
in mijn gedachten binnen drijft

voel je niet bezwaard
ik lees het met alle begrip
al je brieven worden bewaard
zelfs de brieven met een dip

dan het smsje ... met een verzoek
het was alweer een tijdje geleden
kwam voor het eerst bij je op bezoek
jij behield mij in het heden

Lieve moon, bedankt dat je in mijn leven bent
ik ben blij dat jij met mij pent

Oleander ]]> Oleander http://www.gedichtenlog.nl/siro_germon/mijn_mooiste_kerstverhaal_%282008%29.html Sun, 14 Dec 2008 00:00:00 +0100 werd niet door mensen handen geschreven.
En toch zal ik het jullie hier nu laten zien

Het lijkt wel een sprookje
maar het begint Niet met’ : “Er was eens.”
Want God was er , en men wist het niet eens.

Nu weet men zoveel en denkt men: “God is er niet meer.”

En Ja…zo beging mijn kerstverhaal
al niets wetend,
Om het toch aan die mensen te laten horen,
die alles weten
En in niets meer geloven.

Ik had het geluk
die ene ster te mogen volgen
Die vrede bracht,
Maar dat was nog ten tijde van…
Toen de mensen noch niet zoveel boeken lazen.

Niets is slechter dan te veel weten.
Te veel lezen,
als het toch geen bidden meer is.

Daarom verbrandde men ook
in sommige culturen al die wijsheid.
Want wie dacht zelf slimmer te zijn,
Werd doorheen de geschiedenis,
steeds ten val gebracht.

Niets is dommer
dan een: “Hij” of een “Zij” die denkt alles te weten.
Niets is erger
dan veel: “Hij’s” of veel “Zij’s”
die in minderheid
de meerderheid wil laten zweten.

En niets is gevaarlijker,
dan macht die macht grijpt naar meer macht.

Aldus is er geen enkele regering goed
die te lang aan de macht blijft.
Het menselijk gestel
is niet sterk genoeg om te veel weelde te dragen.

We worden geboren uit stof en keren tot stof terug.
Geen wonder
dat elk individu met al die wijsheid eindigt bij dimensie.
Gelukkig ook.
Moesten al die geesten van dode mensen te slim worden,
Zou het nog erger met ons gesteld zijn.

Zo zie ik mensen, uit landen wegvluchten,
Omdat er teveel gevochten wordt
Omdat ze niet meer tevreden zijn met het regime of het geloof
Omdat ze honger lijden, noem maar op…

Spijts genoeg brengen ze niet,
Alleen zichzelf naar hier,
(en ik heet ze welkom)

Maar ze brengen ook hun zorgen,
hun virussen,
hun ziekten mee (en ik vraag mij af waarom)

Het lijkt wel een voetbal match
Ze schoppen de bal weg
en lopen hem dan weer achterna.
Totdat er sommigen onder ons
dan met de naam hooligan
bestempeld worden.

Omdat hun huis, hun werk
Plaats moest maken,
voor een nieuw voetbalveld

Een voetbal veld,
waar de scheidsrechter,
steeds laatste woord heeft,
trots de videobeelden,
het tegenovergestelde bewijzen.

Want als ik lees wat hier bij ons,
door hun komst
uit onze oude vredige cultuur.
allemaal moet verdwijnen,

Vraag ik mij af
waar is die mooie spreuk gebleven:
“Vrede op aarde aan alle mensen van goeden wille”

Het kruisje, het kerststalletje….
moet dit zomaar voor hen verdwijnen?

Ja, wellicht verdwijnen de kruisjes
Nog in de kerken ook,
aangezien men
de kerken ombouwt tot dancings, museums, hotels…
en in openbare plaatsen
moet deze wet gehandhaafd worden.

Dus weldra een hotel;
in plaats van een kerststalletje,

Dat vind ik nu persoonlijk wel goed
voor het kindje Jezus,
maar of het kindje
daar zelf ook behoefte aan heeft,
dat betwijfel ik ten stelligste.

Het kindje sluit zich niet aan,
bij die kleine meerderheid,
van rijke en onbekwame mensen.

Of bij hen die oorlogszuchtig
en haatdragend,
de wereld in een vuurbol
willen zien veranderen.

Neen het kindje Jezus,
hoeft geen redding te zoeken
op de maan of al in het heelal,

het komt van al zo verre,
recht uit den hemel,
van overal en naar overal,

uit het zwart gat
waar men zo naar zoekt
terwijl men er temidden in leeft.

Er is geen ontkomen aan.
En terwijl het licht van die ene ster
ons de weg naar het zwarte gat wijst,
blijft men grijpen
naar het zwarte gat,
om dat licht te vinden.

En niemand denkt aan die goochelaar
die zegt hocus-pocus
En een konijn uit de zwarte Hoed tovert.

De pikzwarte Hoed,
met het zo blakend wit van binnen.

Het lijkt wel de ster in het zwarte Gat.

Maar als de tovenaar het konijn er uithaalt
heeft iedereen het gezien.

Dit was dus als een sprookje zonder woorden.

Eender welk ras of kon het in eender welke taal zien,
Begrijpen,
Wat er zonder woorden gebeurde,
En wat er in die stilte vooraf ging.

Kleurloos genoeg stelt men hier alles voor
met een hoed en een konijn
en niet met een EI al op de wereldbol.

Spijts genoeg
hoorde ik hier geen racistische uitspraak van:
Waarom niet met een zwart konijn
en een witte hoed,
in plaats van ene zwarte hoed en een wit konijn.

Wel omdat niemand het zwarte ei zou willen zijn
en de ganse wereld al zwart genoeg kijkt.

Nochtans draagt die hoed beide kleuren zwart en wit.

Wat op een witzwart beeld,
alle kleuren van de regenboog vertegenwoordigt.

Wat op aarde,
alle volkeren zou moeten samen brengen.

Doch die zwarte hoed
draagt zijn zwart uiterlijk zichtbaar
en schijnt met zijn witte glans van binnen.

Terwijl die ene ster
boven de aarde staat te glanzen
naar al die zwartkijkers onderin

Daarom
vraag ik nu
voor hen een minuut stilte,
wie weet
zit er bij hen, die alles weten,
ook nog een tikje zaligheid in.

En ik bid zonder woorden
Zonder enige teken
Voor hen en voor ons
In stilte,
En ik denk aan:

Eens als er geen woorden meer zullen zijn.
Eens als er geen kruisjes meer zullen hangen
Eens als er geen kerststalletjes meer zullen staan

Zal ik dan nog wachten
op die kerstman van, van boven aan
Met zijn slee,
en rendieren van, van voren aan
Die bij mij
die laatste kerstboom nog zag staan

Of moet die kerstboom en kerstman,
nu ook nog weg?

En zalig schiet ik wakker
En ik denk een stem te horen
Of staat de radio nog aan

Is het een astronaut of een engel

Ik voel mij toch zo onbekwaam

Zonder een stalletje naast mijn huisje
Zonder een kindje zonder een kruisje
En ik kijk naar mijn kerstboom

En ik zie de wereld in mijn dennenboom
Als een boom van één wereld,
Die altijd groen
De mensen wel zal zeggen wat ze moeten doen.

Zalig en gelukkig kerstmis 2008 en een gelukkig nieuwjaar 2009
Hopelijk bewandelen we dan
De juiste wegen.

Siro Geremon
I see the world as a Christmas tree

I see the world as a Christmas tree
As a room where everyone can be
In no matter which color or light
If one comes up for his human right

I’m glad to have you so close to me
next door the place you wanted to be
As a peaceful neigbour at my sight
To pray with me now on Christmas night

But my holly chrismas melody
Do not sound only for you and me
It seems yellow red and black and white
Like all those people who I invite

I do not care about the weather
But I am afraid when people fight
So let us sing now all together
To have a peacefully christmas night

My song on garag TV
http://www.garagetv.be/video-galerij/sirogermon/Kerstlied_2008_WMV.aspx

My website

http://users.telenet.be/jean-paul.vermeersch1/

Siro Germon ]]> Siro Germon http://www.gedichtenlog.nl/thalia/us.html Wed, 19 Nov 2008 00:00:00 +0100 there you go
where am I now?
where do we go?
loving you still
still loving us
missing you so
and the idea of us
feelings and thoughts in battle with each other,
missing you like no other
sleezy lines popping in my head
picking up the phone saying I want you back
thoughts then again saying NO
what will it change, I do not know
what went wrong, I lost trace
an other time an other place...?
want to fight the battle inside me
want my feelings to overrule
want you wanting me
fight for me
die for me
for me
you
us!

thalia ]]> thalia http://www.gedichtenlog.nl/my_life/ik_kan_het_niet.html Wed, 19 Nov 2008 00:00:00 +0100 Denkend over de problemen
Denken hoe ik het op kan lossen
Maar geen uitweg te vinden
Maar één oplossing roept mijn naam
Het mes
Het einde door te snijden in me huid
Ik weet dat ik het nooit zou doen
Maar het klinkt zo mooi
Beter dan het geluid van mijn gehuil
Dan het geluid van het breken van mijn hart
Het klinkt zo mooi
Dat al mijn problemen dan weg zijn
Dat ik weer normaal verder kan leven

Het roept, het gilt
Het steekt door me hart
Ik kan het niet
Ik zou het nooit kunnen
Het mes doet me meer verdriet
Dan de tranen die nu op de grond vallen.

my life ]]> my life http://www.gedichtenlog.nl/cor_van_vliet/kleine_jezus%21.html Sun, 16 Nov 2008 00:00:00 +0100 in de voederbak
en ben je klein gebleven.
Nog steeds lig je in een stal met schamel dak
en blijft daar heel je leven.
Lieve Jezus ik hoop wel dat je groeien mag
van al die mensen
die denken heel groot te zijn.
Leer ze nederigheid, respect en otzag.
Groei met ze mee Heer ze zijn soms
Zo klein.

Cor van Vliet ]]> Cor van Vliet http://www.gedichtenlog.nl/cor_van_vliet/bijna_thuis%21.html Thu, 13 Nov 2008 00:00:00 +0100
Je kijkt naar buiten
met gebroken ogen
wat zie je nog?
Wij staan om je bed
maar toch ben je alleen.
Zijn we je nabij
of gewoon bij je?
Een veel zeggende stilte
of niets zeggende woorden.
Na de laatste injectie
en een kus
gaan we, één voor één
en verdwalen al
bij de voordeur.
Maar jij weet de weg
bent bijna thuis!

Cor van Vliet ]]> Cor van Vliet http://www.gedichtenlog.nl/lichtvlinder/nooit_gedacht...html Wed, 05 Nov 2008 00:00:00 +0100
Nooit gedacht dat na alles jij twijfelt aan mijn goedheid

Nooit gedacht dat jij nog steeds niet werkelijk gekozen hebt
voor de dingen waarvan je mij zo innig overtuigd hebt
alles wegebt..

Verwacht dat jij Dacht dat ik toch altijd wel op jou Wacht?!

Ik zeg je nu meteen
deze kar trek ik niet meer alleen..

Ik stap in mijn oorspronkelijke kracht
en wat jij doet ongeacht
zorg ik dat de wereld weer naar me lacht

en ik kan stralen in mijn pracht!

LichtVlinder ]]> LichtVlinder http://www.gedichtenlog.nl/no_feelings/gevangen.html Sat, 25 Oct 2008 00:00:00 +0200 Je kijkt niet naar mij
Je gaat naar plaatsen
ver weg van iedereen die je kent

je denkt dat je het niet aankan
daarom blijf je rond spoken
in het verleden
i.p.v het heden

Je kijkt recht in de ogen
van geest die je gevangen houd
in zijn armen vol spijt en afgunst
Diegene die het volhoud

Zoek een eigen weg
zonder die geest
die ronddwaalt
in jou lichaam

Luister er niet naar
verzet je tegen hem
Je denkt dat het zinloos is
maar dat is het niet

Hij schenkt je vrijheid
maar dat ben je al
als je hem achterlaat

Je houd hem vast
omdat je niemand anders hebt
Hij houd je niet gevangen
Maar je zorgt er zelf voor

Laat het los,
Laat gaan
Kijk voor je uit
en vaar weg

Van alles wat je had meegemaakt
in het verleden

no_feelings ]]> no_feelings http://www.gedichtenlog.nl/ymoya/doolhof_van_de_liefde.html Fri, 24 Oct 2008 00:00:00 +0200 Doolhof in de liefde

In het doolhof van de liefde
zijn de wegen onduidelijk gebaand
'k wil je wel bereiken
't is alleen dat 'k je niet altijd kan vinden
zo vermoeiend al die obstakels
en valkuilen op mijn pad
maar als ik je dan gevonden heb
laat ik je niet meer gaan
en houd ik me vast aan wat
de warmte van mijn hart mij ingeeft
onverstoord maar wel geraakt
in een diep verlangen naar meer
laat ik me niet verjagen door
hindernissen van pijn of verdriet
onuitgesproken woorden in je hoofd
spreken boekdelen in je ogen
ik lees ze overal doorheen
en besef gelijk
dat ik gewoon ook dan van je hou
lief....dit karmische liefdesbandje
breekt niet zomaar
't is flexibel en onaantastbaar sterk
een kracht die elk doolhof in de liefde
overwint door 't vertrouwen in elkaar

Ymoya, 24 oktober 2088

Ymoya ]]> Ymoya http://www.gedichtenlog.nl/dorus/ik_schrijf.html Tue, 21 Oct 2008 00:00:00 +0200 omdat ik er geen lezen kan
zonder tranen die nooit drogen
in de ogen van m’n hart

ik schrijf omdat ik niet wil wenen
in deze holle handen
waarin al zoveel is geschreid
en dromen zijn verdwenen

gedichten zijn de tranen
van een gebroken hart
maar wie kan leven zonder wanen
heeft nooit een droom gehad

Dorus ]]> Dorus