Terug naar gedichten

Mijn visioenen

Je loopt aan me voorbij, je keek mij niet eens aan.
Als je mij aan had gekeken, had je het kunnen zien.
Mijn ogen vol liepen met tranen, je hebt het niet eens gemerkt.
Elk moment van de dag zie ik je, nu alleen nog in mijn gedachten.
Je betekende zoveel voor mij, hoe kun je zo blind zijn?

Ik wou dat je mij nu kon zien, al is het voor een moment.
Wanneer ik mijn ogen sluit, droom ik nog steeds van ons samen zijn.
Als ik mijn ogen dan weer open, lopen tranen over mijn wangen.
Ik zou weer naast je willen zitten, je mijn diepste liefde willen geven.
We waren het perfecte paar, wat we deelden is niet meer de realiteit.
Mijn visioenen over ons zijn slechts leugens.

Freeman

03-06-2005

freeman

Geregistreerd op:
30 mei 2005

Beoordeling

Leden (1):

4.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.