Terug naar gedichten

roos

Rechtop sta je in de zon
zo mooi als toen het leven pas begon
Soms wat gebogen door de wind
hopend, dat je wat water vindt.
Dan komt er een eind
aan al dit moois, deze pracht
De zon die niet meer schijnt
wolken maken een einde aan je macht
Zonder nog enige levenslust
lig je in het grauwe zand
't Is alsof je alleen even rust
ik streel je teder met mijn hand
Om je later
mee te nemen
je te verheerlijken met water
en je zorgen voor even weg te nemen.

Francisca

25-08-2001

Francisca

Geregistreerd op:
20 februari 2002

Uit: De Meern

Beoordeling

Leden (0):

5.3

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.