Terug naar gedichten

Gebroken Tranen

Pijnlijk is het missen van
de weg vooruit onbegaanbaar
besef dat ik niet verder kan
de weg terug onherkenbaar

Nooit meer een gids die mijn weg verlicht
mijn toekomst ligt in het duister verstopt
overal blokkades opgericht
alle eenzaamheid en pijn opgekropt

Nu mijn gids weg is
nu eenzame herinneringen heersen
en ik alleen nog denk aan toen

Is de rouw om wat ik mis
onmogelijk te beheersen
en vergeten alles wat ik kan doen

Lief had ik je veel
niet elke dag misschien
ik hoop alleen dat jij een deel
van mijn liefde hebt kunnen zien

Jouw dood doet me zoveel verdriet
je hebt me veels te vroeg verlaten
het was de juiste tijd nog niet
maar je leeftijd mocht niet baten

Herinneringen heersen
en ik moet me erbij neerleggen
kanker was de dader

Hoe kon ik me ooit beheersen
ik had veel vaker moeten zeggen
ik hou van je, mijn vader

Foera

24-11-2004

Foera

Geregistreerd op:
21 november 2004

Uit: Leimuiden

Beoordeling

Leden (7):

6.9

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.