Terug naar gedichten

De Overstroming

Maandenlang hield onze liefde stand
gevochten tegen het water
wij waren samen een dijk
stonden ooit hand in hand

Maar onze liefde bleef een strijd
de golven sloegen op ons in
langzaam gingen we gebukt
lamgzaam raakte ik je kwijt

En op een dag moest ik je laten gaan
had je geen hoop meer voor de toekomst
geen vertrouwen in onze liefde
en liet je me in het water staan

De dijk brak door
en ik verdronk hulpeloos
terwijl mijn tranen zich vermengden
met het water waar mijn liefde stierf

Foera

21-11-2004

Foera

Geregistreerd op:
21 november 2004

Uit: Leimuiden

Beoordeling

Spirituals:
Goed
Leden (4):

8.0

Stemmen

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden

Reageren op dit gedicht

Adam
Bezoeker
Uit: StcvnbQOMj

Gepost door Adam op 24 March 2012, 01:54

ik heb niet zoveel tijd, moet zo weg want mijn jotgsne en ik zijn uitgenodigd op het kasteeltje om bij de Jonkheer een gezellige sinterklaasochtend door te brengen. Dat klinkt als een sprookje niewaar Ik ga je aanbevelen. Met de nadruk op de liefde ben je al gauw niet van deze tijd. Maar ik pleit voor! (lees ook Albert vd Vliet. De liefde verliest terrein. Legt het af als het zo doorgaat) een fijne Sinterklaasdag! voor iedereen

qbhteg
Bezoeker
Uit: FqopJbFGhYPN

Gepost door qbhteg op 24 March 2012, 13:30

7LgNOa <a href="http://qsdoavxarawu.com/">qsdoavxarawu</a>

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden