Terug naar gedichten
De Nachtvlinder
zoals de spinselmot
die nochtans lommer lieft
tussen bladeren verscholen
- als rups - haar huis gerieft
zoals ze meidoorn en vogelkers
met rag omkleedt
nietsvermoedend vreet
het jonge blad
hoe ze droomt van vliegen
door spookachtig woud
en uiteindelijk verpopt
niet meer om schaduw rouwt
