Terug naar gedichten
Zacht
Zacht klopt mijn hart
licht raken mijn voeten de grond
terwijl ik zucht
en ren
tot alles in mij is verdwenen
het bloed bonst in mijn hoofd
slechts even ben ik vrij
tot mijn lichaam mij weer dwingt
te leven tussen dat waarvan ik vlucht
terwijl de vleugeldragenden
mij belachen vanuit hun lucht
