Terug naar gedichten

Zacht

Zacht klopt mijn hart
licht raken mijn voeten de grond
terwijl ik zucht
en ren
tot alles in mij is verdwenen

het bloed bonst in mijn hoofd
slechts even ben ik vrij
tot mijn lichaam mij weer dwingt
te leven tussen dat waarvan ik vlucht
terwijl de vleugeldragenden
mij belachen vanuit hun lucht

Erickvandereijk

16-07-2006

erickvandereijk

Geregistreerd op:
11 september 2005

Uit: Deurne

Beoordeling

Leden (3):

5.3

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.