Terug naar gedichten

Eindeloze dagen

Dagen lijken eindeloos
wanneer ze met wachten zijn gevuld
als je maag ineenkrimpt vol bange gedachten
over wat de dag van morgen brengt

de wijsheid heb ik niet in pacht
maar wel een schouder om op te leunen
de mooiste plaatsen zal ik je tonen
waar de pure geur van mos en bladeren
haar parfum over nieuwe werelden verspreidt
en bomen groeien in de vreemdste vormen
als weggelopen spelers uit een wajangspel
een plaats waar vogels onbezorgd zingen
hun zuiver onbevangen vogellied
over blijdschap en onbekend verlangen
tot ongekende hoogte uitgediept
en als je zacht vallende regendruppels hoort
die bladeren doen tollen
zal ik voor jou een dakje maken
zodat je nog even kunt genieten
de dagen zullen sluiks verstrijken
misschien is niets meer als voorheen
weet dat ergens iemand jou geweldig vindt
dus alsjeblieft zeg nooit ; “ik ben alleen”

Erickvandereijk

08-03-2006

erickvandereijk

Geregistreerd op:
11 september 2005

Uit: Deurne

Beoordeling

Leden (4):

4.5

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.