Terug naar gedichten

Een mes in je huid

De rode lijnen op mijn witte huid
Doen monden zwijgen
Het bloed druppelend
Doet mijn ogen sluiten
En mensen kijken
Kijkend naar een monster
Oog in oog met de dood
Grote lege ogen
Gevuld met angst en verdriet
Stekende pijnen
Door het snijden van het mes
Blijvende littekens
Als herinnering aan nu
De illusie blijft duren
De nachtmerrie duurt voort
Er blijkt geen verlossend einde te komen
Als lichtstraal in de duisternis
Niemand die een hand aanbiedt
Om je even aan vast te klampen
Niemand die zijn schouder aanbiedt
Om even uit te huilen
Niemand ziet de pijn
Niemand ziet het verlangen
Niemand ziet het genot
Van een mes in je huid

Engy

15-01-2005

engy

Geregistreerd op:
15 januari 2005

Beoordeling

Leden (7):

7.4

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.