Terug naar gedichten

Echo

De schreeuw,
eindigt in een echo,
galmt door de ruimtes,
waar in is geleefd.

Leegte zie ik voor mij,
maar leegte ziet mij niet,
ze vult me heel rustig,
vloeit weg mijn verdriet.

Liefde weer gevonden,
zo kon ik haar nog niet,
ze laat me weer leven,
genieten en weer voelen.

Leegte zie ik achter mij,
van waar ik ooit in leefde,
hoop dat de echo,
mij nooit meer in zal halen.

Donna

15-11-2010

Donna

Geregistreerd op:
20 februari 2002

Beoordeling

Leden (6):

7.0

Stemmen

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden

Reageren op dit gedicht

Je bent niet ingelogd:



Ben je nog geen lid, klik dan hier om je aan te melden