Terug naar gedichten
Stormen
stormen in mijn hoofd
angst, verdriet, boosheid, onzekerheid
niets weet ik meer
niets kan ik meer
plannen genoeg
verstand genoeg
maar geen leven
ik kan het niet meer
paniek
het ontglipt me
ook al voer ik mijn plannen uit
de storm woedt voort
zoekt zijn uitweg
soms gaat de wind even liggen
dan lijkt alles goed en fijn
maar elke moment kan het weer aanwakkeren
tot een bulderende orkaan
ik roei tegen de stroom in
kracht gaat verloren
alles is dubbel
alles is schijn
de juiste roeispanen heb ik niet
watervallen, rotsblokken
het gevaar loert overal
de storm is sterk
de stroming is sterk
sleurt mij mee
benevelt mijn geest
tot ik mij overgeef
en mijzelf gewonnen geef.
