Terug naar gedichten
Schijnwerkelijkheid
reik me jouw hand
ik heb 'm nodig
ik moet mens voelen
om mens te zijn
liefde voelen
omlevend te zijn
bescherming voelen
om gevaar te zien
zwakte voelen
om vechtlust te krijgen
maar ik tast in het duister
jouw hand is daar
maar slechts een hersenschim blijk het te zijn
kilte kou/eenzaamheid, wanhoop
een verbeten strijd
die geen strijd lijkt
maar een weg naar geluk
met z'n hoge tol
en onverbiddelijke regels
het geluk ligt altijd
1 stap voor je
ongrijpbaar
onbetrouwbaar
lijkt de weg terug
niet meer te zien
slechts leidend baar niemandsland
- in mijn ogen
