Terug naar gedichten
Pijnlijke schijnwereld
beetje bij beetje
geef ik mij over
deinend op de golven
van neerslachtigheid/
nutteloosheid
gevoelloosheid
het enige dat telt
is dat getal
die twee cijfers
in controle van mijn leven
steeds minder overlatend
van mij
't voelt goed
't voelt veilig
't voelt ster
en 't is zo fout
zelfopgelegde marteling
waarin pijn vreugde kan zijn
en bevrijding
pijn en verlies
het monster
dat steeds harder brult
ratio vervaagt
zichzelf verhult
wolf in schaapsvacht
dictator, meester
van onbereikbaar geluk
als een vlot op een oceaan
steeds verder drijvend
van het vasteland
welkom in eetstoornis-land
