Terug naar gedichten
Die ene traan
haar ogen zijn leeg
haar gezicht is een masker
de jarenlange strijd
de jarenlange stilte
de jarenlange zelfhaat
hebben haar leeggemaakt
er rolt een traan over haar wang
een traan van verdriet
omdat haar leven niet is zoals ze zou willen
een traan van eenzaamheid
omdat ze zichzelf opsluit
een traan van pijn
die zij van binnen voelt
een traan van woede
die ze niet kan uiten
een traan van onmacht
omdat ze niet kan veranderen
een traan van teleurstelling
voor al die keren dat ze werd gekwetst
een traan van angst
voor alles om haar heen
die ene traan bevat zovele emoties
die zij niet kannen benoemen
die zij niet kan voelen
omdat zij ze niet wil voelen
die ze niet kan uiten
omdat zij ze niet wil uiten
omdat zij ze van zichzelf niet mag uiten
zelfs die ene traan is al te veel
en juist door die ene traan verandert alles
een voor een komen de woorden
die vertellen wie zij is
een voor een komen de emoties
die vertellen wat zij voelt
een voor komen de tranen
die vertellen dat zij mens is
en die haar masker breken
tranen die haar bevrijden
er rolt een traan over haar wang
een traan voor al die mooie emoties
die zij nu leer voelen
een traan van opluchting
dat ze er niet alleen voor staat
een traan van vreugde
over hoe mooi het leven kan zijn
een traan omdat ze werkelijk leeft!
