Terug naar gedichten

Bevrijding

gisteren bloeiden de bloemen uitbundig en scheen de zon
net als zij
vandaag is het grauw en lijkt alles dood
net als zij

zij denkt en zij weet
maar zij doet niets
zij voelt en zij weet niets
en zij doet niets
de afstand van een eeuwigheid
ligt er tussen weten en doen
tussen denken en voelen
tussen de wereld en haar

zij wil rust
in zichzelf en om haar heen
zij wil weg van alles
en toch wil zij zo graag blijven

een kruistocht door het verleden en de toekomst
zullen haar brengen bij het heden
zodat ze kan zeggen:
ik ben niet langer een marionet
in handen van mijn onwetende zelf
ik heb het roer nu stevig in handen
en de nieuwe koers is mooi

straks kan zij misschien zeggen:
ik DURF
ik KAN
ik MAG
ik ZAL
dan zal zij vrij zijn

Dieuwke

18-11-2000

Dieuwke

Geregistreerd op:
20 februari 2002

Beoordeling

Leden (1):

8.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.