Terug naar gedichten

Hoop

Vanmorgen was het er ineens
Ik had het eerst niet in de gaten
Het was dan ook zo klein
Alsof het er niet mocht zijn
Een sprankje hoop.

Flarden herinneringen
Beelden, mensen, plaatsen
Was ik ooit dan toch gelukkig?
Heeft geluk dan echt bestaan?
O, ik zie een sprankje hoop.

Maar plotseling is het weg
Was het dan toch niet echt?
De somberheid is des te zwarter
Ja, leegheid doet pijn
Leegheid zonder hoop.

Ik dwing mezelf te denken
Aan die andere (betere?) tijden
Als die er echt zijn geweest
Dan is geluk, liefde toch mogelijk
En dan heb ik toch weer hoop.

Wanhopig, eenzaam, moe
Dat ben ik al zo lang
En toch ... sinds vanmorgen
Sinds ik dat kleine sprankje zag
Nu heb ik toch weer een beetje hoop.

Depress21999

06-11-2003

depress21999

Geregistreerd op:
06 november 2003

Uit: Wageningen

Beoordeling

Leden (0):

4.0

Gedichtenlog werkt aan een update, inloggen is daarom niet mogelijk.