Terug naar gedichten
Hij met geen geweten
leeg is de blik
lacht nooit
geeft ook geen snik
lege ogen
geen traan
wast altijd z'n handen in onschuld
koelbloedig doet hij zijn werk
psychotisch met heel veel innerlijke kwaad
voelt hij zich sterk
geniet van elk ritueel
voor hem is het een soort toneel
geleefd door duisteren krachten
de buiten wereld als zijn speelplaats ziet
de cel als zijn school
de doodstraf als zijn diploma
